zaterdag, maart 01, 2008

Opnieuw particuliere initiatieven

Na de studie van Lau Schulpen is er nu opnieuw een onderzoek naar de resultaten van particuliere initiatieven, uitgevoerd door Sara Kinsbergen voor Wilde Ganzen, een organisatie die particuliere initiatieven financieel ondersteunt.

Ze kijkt naar de output, de outcome en de duurzaamheid als 3 indicatoren voor 'succes', maar ook naar de samenwerking, de ownership en de capaciteit van lokale partners en de NLse particuliere initiatieven als factoren die dit succes beinvloeden.

Ze heeft 74 enquetes van NLse initiatieven en 35 van lokale partners teruggehad en 10 projecten in Tamil Nadu, India, bezocht.

Conclusies: output en outcome worden redelijk gehaald, duurzaamheid vrijwel niet. Blijvende afhankelijkheid en/of onvermogen om de projecten na het project door te laten gaan (of de projectresultaten blijvend toegankelijk te laten zijn voor de doelgroep).

Manier van samenwerking blijkt (voorspelbaar) veel invloed te hebben op deze resultaten, b.v. projecten die op moment van bezoek op goed vertrouwen worden geaccepteerd maar toch niet zo helder bleken te zijn, of relaties met slechts 1 of enkele charismatische personen met bijbehorende risico's. Capaciteit van lokale organisaties heeft, lijkt ook een belangrijke factor (ook voorspelbaar).

Lokale organisaties bleken erg weinig netwerk te hebben en dus redelijk in isolatie te werken. Mogelijk ook weinig belang bij lokaal netwerk vanwege de relatief makkelijkere beschikbaarheid van de NLse initiatieven?

Interessant is dat de gedrevenheid van NLse initiatieven (en daarmee de drive om veel beslissingen zelf te nemen en soms te reageren op basis van eerste indrukken of emoties) een negatief effect leek te hebben op de passendheid en de duurzaamheid van projecten.

Wilde Ganzen wordt aanbevolen om beoordelingscriteria wat verder in te vullen danwel aan te scherpen, trainingen aan te bieden en te werken aan bewustwording bij NLse particuliere initiatieven.

Dit onderzoek is (evenals dat van Lau) mild en bescheiden getoonzet, leuk en helder om te lezen en benadrukt nog iets meer de positieve kanten. Juist daarover blijven nog wel vragen over. Impact, resultaten op langere termijn, wordt helemaal buiten beschouwing gelaten. Begrijpelijk in het kader van zo'n onderzoek. Maar zelfs outcome wordt wel erg mager ingevuld (b.v. bij bouw opvanghuis: 'verbeterde levensomstandigheden', bij aankoop schoolmateriaal: 'verbeterde onderwijsomstandigheden'). Mijn vragen daarbij zouden zijn hoe je dat bepaalt, wie dat bepaalt, waarmee vergeleken wordt, etc.

Ook wordt niet gekeken naar relevantie, terwijl daar wel in algemene zin positieve uitspraken over gedaan worden. Juist als de lokale inbedding vragen oproept (zoals uit enkele casusen lijkt), zijn er vaak ook vragen te stellen bij de relevantie.

De vragen die in het kader van duurzaamheid naar voren komen, hebben ook soms raakvlakken met relevantie (b.v. opzetten van parallele structuur van (12) eigen klaslokalen, terwijl kinderen vervolgens toch maar naar de reguliere school gestuurd worden).

Wat ook leuk is aan dit rapport heel kort en heel leesbaar weergeeft hoe en wanneer het denken over partnership, ownership, duurzaamheid etc. is ontwikkeld. Als dan juist naar voren komt dat deze punten allemaal weinig beseft worden door particuliere initiatieven, bevestigt dat de indruk dat er vaak een aantal 'lessons learned' over het hoofd gezien wordt - en wielen opnieuw worden uitgevonden (en misschien is dat ook de enige manier om echt dingen te leren?)

Al met al leidt dit onderzoek tot vergelijkbare conclusies als het onderzoek van Lau Schulpen en wordt ook hier een pleidooi gevoerd om het particuliere initiatief niet alleen te zien als draagvlakversterking (dus primaire doelgroep NL) maar ook te kijken naar de effecten van de interventies die gedaan worden.

2 opmerkingen:

Joitske Hulsebosch zei

Hoi Wouter, al wat beter?
Leuk om zo op de hoogte te blijven, ik lees meer over organisatieleren ed, steeds minder over OS.

Soms denk ik dat de particuliere initiatieven meer onder 'charity' vallen, en dan zouden we misschien minder een sustainability doelstelling hebben. Dat betekent wel dat de illusie van ontwikkelingssamenwerking doorbroken moet worden. Wat denk jij?

Wouter Rijneveld zei

hoi, ja ik begin komende week weer 30% te werken.
Ik denk dat ik idd 'leren' ook maar bij mn keywords ga zetten.

Particuliere initiatieven vallen denk idd veelal onder charity, maar hebben soms wel de claim (of imago) beter te zijn dan reguliere OS organisaties. Daarnaast denk dat ook charity z'n ethiek heeft: ingrijpen in levens van anderen is nooit neutraal. En ik denk dat (un!)sustainability, partnership en samenwerking veel raakvlakken met ethiek hebben. Dus ondersteun ik de roep om deze initiatieven meer te bezien vanuit een ontwikkelingsperspectief.
Overigens vind ik deze markt van particuliere initiatieven bijzonder boeiend
groeten, wouter